Plik gotówki leżący na drewnianym stole obok kłódki
Spółki 13.01.2018 Napisane przez: Księgowość dla Spółek

Wypłacanie pieniędzy ze spółki

Jak zrealizować zysk w spółce z o.o.?

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podmiotem całkowicie odrębnym od jej wspólników i posiada osobowość prawną tzn. ma swój majątek, może zawierać umowy, być stroną procesów, a jej wspólnicy, co do zasady nie ponoszą odpowiedzialności swoim majątkiem osobistym za jej zobowiązania. Wobec tego, żaden ze wspólników nie może dysponować pieniędzmi spółki tak, jak w przypadku działalności gospodarczej, gdzie wydaje je na co chce i jak chce. Każda wypłata ze spółki musi mieć podstawę prawną.

Oczywiście podstawa prawna wypłaty powinna być ustalony indywidualnie dla każdej spółki przy uwzględnieniu rzeczywiście wykonywanych funkcji przez jej wspólników i świadczonych na jej rzecz usług lub pracy.

W poniższym wpisie zasygnalizujemy najczęściej występujące przypadki, które zgodnie z prawem i faktami umożliwiają wykonywanie wypłat ze spółki na rzecz wspólnika.

1. Wynagrodzenie członka zarządu z tytułu powołania w spółce.

Często zdarza się, że wspólnicy sprawują także funkcje członków zarządu, którzy są zobowiązani do reprezentacji spółki i prowadzenia jej spraw. Za takie czynności mogą otrzymywać wynagrodzenie z tytułu powołania. Od tego dochodu nie odprowadza się składek na zus, a opodatkowane jest w skali progresywnej tzn., że jeśli dochody członka zarządu nie przekraczają pierwszego progu podatkowego to podatek wynosi 17%. Wynagrodzenie jest kosztem spółki, w tym miesiącu, w którym zostało wypłacone.

Ustala się je jedynie uchwałą zgromadzenia wspólników, która najczęściej jest podejmowana bez formalnego jego zwoływania, gdy reprezentowany jest cały kapitał zakładowy, a nikt z obecnych nie wniósł sprzeciwu, co do odbycia zgromadzenia, jak również wniesienia poszczególnych spraw do porządku obrad. De facto jego ustalenie ogranicza się do podpisania protokołu zgromadzenia wspólników. Wynagrodzenie powinno mieć charakter rynkowy, adekwatny do wykonywanych czynności i najlepiej, gdy nie jest ustalone w sposób bezpośrednio wskazujący na jego związek z zyskiem spółki np. w każdym miesiącu jest stałe bez względu na zysk.

2. Umowa zlecenia ze spółką.

Wspólnicy, którzy wykonują różnego rodzaju usługi na rzecz spółki, a nie sprawują funkcji członka zarządu, mogą zawrzeć z nią umowę zlecenia. Jest to korzystne dla osób, które zatrudnione są w innym podmiocie na podstawie umowy o pracę i otrzymują tam co najmniej wynagrodzenie minimalne, gdyż wtedy nie muszą opłacać składki na ubezpieczenie społeczne, a ich jedyny obowiązek wobec zus to tylko składka zdrowotna. Oczywiście do tego dochodzi także podatek dochodowy.

Umowa zlecenia stosowana jest wtedy, gdy usługi wspólników są zobowiązaniem starannego działania tzn. wspólnik dostaje wynagrodzenie za same podejmowanie czynności, a nie za ich efekt końcowy.

3. Umowa o dzieło ze spółką.


Jeśli zdarzy się, że wspólnik wykonuje określone czynności na rzecz spółki, w których liczy się tylko rezultat np. raport, gotowy program komputerowy, meble itp., to może zawrzeć ze spółką umowę o dzieło. W takiej sytuacji nie musi płacić żadnych składek na ZUS, bez względu na to czy jest ubezpieczony gdzieś indziej czy też nie. W przypadku, gdy dzieło stanowi jednocześnie utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych może skorzystać z przywileju 50 % kosztów uzyskania przychodu.

Umowy o dzieło nie powinno być stosowane, gdy tak naprawdę rodzaj czynności podejmowanych na rzecz spółki wskazuje, że najważniejsze jest staranne działanie w ich wykonaniu, a nie rezultat, czyli są zbliżone do umów zlecenia. Również nie należy zawierać umów o dzieło, gdy pewne działania podejmowane są na rzecz spółki periodycznie (np. comiesięczna umowa o dzieło), gdyż wtedy organy ZUS domagają się zapłaty składek.

4. Działalność gospodarcza świadcząca usługi na rzecz spółki.

Wspólnik świadczący usługi na rzecz spółki może prowadzić również działalność gospodarczą. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że posiada ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, jak również może wybrać opodatkowanie podatkiem liniowym w wysokości 19%, co gwarantuje, że nie wpadnie w drugi próg podatkowy. Minusem jest niewątpliwie to, że musi opłacać ZUS, jeśli prowadził kiedyś działalność to uiszcza składki w pełnej wysokości tj. ponad 1400 zł miesięcznie.

Gdy wspólnik rozpoczyna działalność gospodarczą może skorzystać z preferencyjnych składek ZUS. Jeśli dodatkowo zatrudniony jest gdzieś indziej na umowę o pracę, z której otrzymuje co najmniej wynagrodzenie minimalne, wtedy musi uiszczać tylko składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Gdy wspólnik jest jednocześnie członkiem zarządu występuje pewne ryzyko, gdyby stwierdzono, że tak naprawdę jego usługi polegają na zarządzaniu spółką, gdyż w takim przypadku musiałby odprowadzić składki ZUS tak, jak w umowie o pracę.

5. Wynajem spółce powierzchni biurowej.

W praktyce może zdarzyć się sytuacja, że wspólnik będzie wynajmował spółce swoje mieszkanie. W związku z tym, że przychód wspólnika od takich wypłat może być opodatkowany podatkiem w wysokości 8,5 % jest to dla niego korzyść. Nie musi od tego odprowadzać składek na ZUS.

Jednakże związane jest z tym pewne ryzyko. Może zdarzyć się, iż urzędnicy stwierdzą, że skoro w lokalu wspólnika prowadzona jest działalność gospodarcza, to powinien opłacać podatek od nieruchomości właściwy dla tych, które przeznaczone są do prowadzenia aktywności gospodarczej. Owa opłata jest zdecydowanie wyższa niż w przypadku lokali mieszkalnych. Drugim pewnym ryzkiem jest to, iż organy państwowe mogą uznać, że wspólnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokalu na cele biznesowe, a zatem musi odprowadzać składki na zus i nie przysługuje mu opodatkowanie w wysokości 8,5 %. Oczywiście przedmiotowe sytuacje nie zdarzają się często, ale istnieje ryzyko ich wystąpienia.

6. Umowa o pracę ze spółką.

Jeżeli wspólnik wykonuje na rzecz spółki pracę pod kierownictwem, przykładowo członków zarządu, w wyznaczonym miejscu i godzinach może zawrzeć umowę o pracę. Oczywistą wadą takiego rozwiązania jest konieczność opłacania składek ZUS i przy przekroczeniu drugiego progu podatkowego dodatkowo płaci się podatek w wysokości 32%. Oczywiście taki wspólnik będzie miał ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, chorobowe i być może wyższą emeryturę niż ten, który unikał płacenia wysokich składek na ZUS.

7.Wypłata dywidendy.

Jest to jedyna forma, w której wspólnik nie musi świadczyć żadnych usług na rzecz spółki. Jednakże z tym sposobem związane jest podwójne opodatkowanie, gdyż wypłata dywidendy nie jest kosztem spółki, zatem spółka będzie musiała zapłacić CIT od tej kwoty, a dodatkowo wspólnik również uiści podatek dochodowy. Dywidenda jest wypłaca, co do zasady raz do roku. Pod pewnym warunkami zarząd może wypłacić wspólnikom wcześniej zaliczkę na jej poczet.

8.Zakupy do spółki.

Spółka potrzebuje często w swojej działalności samochodu, laptopa, telefonu komórkowego, drukarki a być może nawet lokalu. Kwoty nabycia tych środków mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Podsumowanie.

Co do zasady spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest podwójne opodatkowana tzn. musi opłacać podatek dochodowy od osób prawnych (CIT), a jej wspólnicy dodatkowo podatek od dywidendy, ale tylko wtedy, gdy jest ona wypłacana. Możliwe jednak są wypłaty ze spółki na rzecz wspólników, które zgodnie z prawem pozwalają pomniejszyć CIT. Podsumowując należy stwierdzić, ze wszelkie wypłaty ze spółki powinny mieć podstawę prawną, usługi na jej rzecz rzeczywiście wykonane. Wynagrodzenie również musi być rynkowe i uzasadnione ekonomicznie. Z dywidendą nie są związane żadne usługi, czy praca. Jej wysokość określona jest na podstawie umowy spółki, osiągnięto przez nią zysku i uchwały zgromadzenia wspólników o jej podziale.